Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου Μπουρουλίτη "Τα Γνάφαλα"

Προβολή Ταινίας- Kung Fu Panda

2011-12-14T04:01:00.000-08:00

Σας περιμένουμε!!!!!

Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου

ΤΑ ΓΝΑΦΑΛΑ

Ελ. Βενιζέλου 12, Σουφλί

Έκθεση Φωτογραφίας- Πορτραίτα της Πόλης

2011-12-12T08:02:00.000-08:00

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

17 Δεκεμβρίου 2011- 31 Ιανουαρίου 2012

Το Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου «Τα Γνάφαλα φιλοξενεί την έκθεση φωτογραφίας «Πορτραίτα της Πόλης» του Κέντρου Δημιουργικής Φωτογραφίας Θράκης. Η έκθεση παρουσιάζεται στον χώρο του Λαογραφικού Μουσείου και θα λειτουργήσει μέχρι της 31 Ιανουαρίου 2012.

Συμμετέχοντες Φωτογράφοι: Παπαράδης Δήμος, Μυρογιάννης Χρήστος Μπουρουλίτη Δήμητρα, Μανούσης Αθανάσιος, Κηπουρός Πέτρος, Καραφυλλίδης Βασίλης,Δούκας Πάνος, Γιαννακίδης Θεοδόσης

Εγκαίνια Έκθεσης: Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011, 18:30

Διάρκεια Έκθεσης: 17 Δεκεμβρίου 2011- 31 Ιανουαρίου 2012

Ώρες Λειτουργίας: 9:00- 20:30

http://gnafala.blogspot.com

nusthlia@gmail.com

Τιμητική Διάκριση στις παρακάτω συμμετοχές-Γνάφαλα 2011

2011-09-01T02:22:00.000-07:00

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΝΑΦΑΛΑ 2011

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

Όπως τα τελευταία 3 χρόνια επιλέγουμε κάποια έργα να τιμήσουμε για την προσπάθεια τους έτσι και φέτος θα πράξουμε το ίδιο.
Σκοπός των εκδηλώσεων αυτών δεν είναι η επιλογή των έργων, για αυτό τον λόγο και δεν επιλέγουμε ποτέ τι θα εκθέσουμε αλλά εκθέτουμε κάθε έργο που μας στέλνουν για συμμετοχή. Δεύτερον δεν θέλουμε να πάρουμε τον ρόλο κανενός τεχνο-κριτικού και δεν θεωρούμε ότι υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια που μπορούμε να πούμε αν ένα έργο είναι καλό ή όχι. Ίσως μοναδικό κριτήριο να είναι κάθε φορά κατά πόσο θεωρούμε εύστοχο κάποιο έργο σε σχέση με το θέμα που έχουμε βάλει και κατά πόσο πρωτοτυπεί και εμπλέκεται με αυτό.
Τρίτον, η τιμητική αυτή διάκριση είναι τυπική, δηλαδή δεν θέλουμε να ξεχωρίσουμε κανένα από τους καλλιτέχνες, απλά θέλουμε να τιμήσουμε κάποιον από αυτούς, συνήθως έναν στα κείμενα-ποιήματα και έναν στα εικαστικά. Γι αυτό τον λόγο και δεν τιμούμε κάποιο από τα παιδιά (που θα έπρεπε) μιας και δεν θέλουμε να τα βάλουμε σε μια διαδικασία διαγωνισμού και ανταγωνισμού.

Έτσι για φέτος επιλέγουμε 2 καλλιτέχνες να τιμήσουμε..

το ποίημα "Κάπως έτσι και στο δικό μας το διάβα"
του Βασίλη Χαραλάμπους από την Κύπρο που άγγιξε το θέμα της ταυτότητας και του "είμαι"
με έναν εσωτερικό μα έντονα ποιητικό τρόπο.

Κάπως έτσι και στο δικό μας το διάβα

(Το είναι, το είμαι και το φαίνεσθαι)

_______________

Από κείνα τα πανάρχαια χρόνια

τον ουρανό καθρεφτίζει

το παμπάλαιο εκείνο το ΄΄είναι’’

που την απέραντη αλμύρα ομορφαίνει.

Κι εκεί όπου μακραίνουν τα βάθια

το βαθύ του πελάγους γαλάζιο

περίεργα θαρρώ ζωγραφούνε

΄΄άλλω τρόπω΄΄ του ανθρώπου το ΄΄είναι’’ .

Κι ο γραίγος συλλαβίζοντας

τ΄ ορθρινό σήμαντρο στο βυζαντινό μοναστήρι

ηχολόγημα μιας άλλης ελπίδας

πεισματικά ετούτο με σπρώχνει

να συλλογιέμαι τόσο περίεργα

πως ολομόναχος στον κόσμο δεν ΄΄είμαι’’.

Τα εαρινά ζουμπούλια στις όχθες

το παιχνίδισμα των λιαχτίδων στο ρυάκι

τα τσιχλόνια που ξαποσταίνουν στα θάμνα

ο λεβάντες που μακρηγορεί ακόμη για τ΄ άρμενα

να συλλογιέμαι περίσσια με κάνουν

πως μονάχος στον κόσμο δεν ΄΄είμαι’’.

Κάθε π΄ ανταμώνουμε στο πέρασμα κείνο

σκιές απατηλές τους ρεμβασμούς μου πληθαίνουν

και το δισταγμό μου τόσο μακραίνουν.

Μακρυάθε ύφαλοι, σκόπελοι, βράχια

μεσοπέλαγα βρίκια φαντάζουν

και το ΄΄φαίνεσθαι’’ τούτο

σαν και τ΄ άλλο της ζωής μου το διάβα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

«Κάπως έτσι και στο δικό μας το διάβα»

ΠΟΙΗΜΑ, ΚΥΠΡΟΣ, 2011

και την εικαστική εγκατάσταση "Πως το τρίβουν το πιπέρι"

της Πάκη Βλασσοπούλου από την Αθήνα για το πρωτότυπο έργο που μας έστειλε

και για την δημιουργία της που έξυπνα συνδύασε την παράδοση με την ταυτότητα μας.

ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΚΥ

«Πώς το τρίβουν το πιπέρι»

ΞΥΛΟ & ΔΕΡΜΑ, ΑΘΗΝΑ 2011

Η γκλίτσα μετατρέπεται σε φετιχιστικό αντικείμενο σεξουαλικού περιεχομένου. Ποία είναι τώρα η ταυτότητα της? Μεταπηδά από την αγροτική κουλτούρα στην αστική και από το παραδοσιακό στο εκβιομηχανισμένο. Ζήτημα νομίζω όλων είναι να σκεφτούμε , πέραν του ατομικού, την συλλογική μας ταυτότητα. Τι είναι αυτό που συνολικά μας προσδιορίζει σαν έθνος; Έχει ποτέ αυτό εκφραστεί από τους άρχοντες και κυβερνώντες; Τι είμαστε τελικά Ανατολή ή Δύση; Αριστερά ή δεξία; Και πώς θα κινηθούμε τώρα πάλι αντιμέτωποι με μία τόσο τοπική όσο και παγκόσμια κρίση;

«Πως το τρίβουν το πιπέρι» Παραδοσιακό τραγούδι

Ξεκίνησε από τους Ηπειρώτες κατοίκους της Πίνδου, και έγινε πανελληνίως γνωστό και αγαπητό. Και η ελευθεριότητα της εποχής επιτρέπει να χορεύεται και να αναπαριστάνεται εν μέση οδώ, χωρίς αιδώ. Αρχικά ήταν ένα περιπαικτικό τραγούδι, κατά των καλογήρων, οι οποίοι βρήκαν στο τρίψιμο του πιπεριού πρόσφορο έδαφος πλουτισμού, αφού την σκόνη μπορούσαν να την ανακατεύουν με πάσης φύσεως τρίμματα, κι έτσι να αβγατίζουν τα πλούτη τους. Γι’ αυτό μέρα-νύχτα έτριβαν το πιπέρι με όποιον τρόπο μπορούσαν, και η λαϊκή φαντασία έφτασε να λέει και με ποιο μέρος του… σώματος τους! Οι έμποροι ταξιδευτές- κυρατζήδες της Ηπείρου, όταν δεν διανυκτέρευαν σε χάνια, διανυκτέρευαν σε μοναστήρια.
Έτσι έγιναν μάρτυρες του γεγονότος. Και το σκάρωσαν το τραγούδι. Τραγούδι όμως που δεν μπόρεσαν να απολαύσουν στις θρησκευτικές πανηγύρεις. Ενώ τις απόκριες, που η εκκλησία απείχε, ξορκίζοντας τους καρναβαλιστές ως κακούς δαίμονους, οι άνθρωποι, σαν απελευθερωνόταν από κάποιας μορφής φυλακή, τραγουδούσαν ελεύθεροι στις εξοχές τα
τραγούδια που ήθελαν, απροκάλυπτα και αυθόρμητα, όπως λαχταρούσε οι ψυχή τους… έτσι έμεινε το πιπέρι να τραγουδιέται την Αποκριά και να εκφράζει την δυσαρέσκεια του κοσμάκη, απέναντι στις οικονομικές επιχειρήσεις μερικών καλόγερων… (www.e-istoria.com)

Πώς το τρί- βλάχα μου καλή,
πώς το τρίβουν το πιπέρι;
Πώς το τρίβουν το πιπέρι
του διαβόλου οι καλογέροι;

Με το γό- βλάχα μου μωρή,
με το γόνατο το τρίβουν.
Με το γόνατο το τρίβουν
και το ψιλοκοπανίζουν.

Άιντε για σκωθείτε παλικάρια
με σπαθιά και με χαντζάρια.

Με την μύ- βλάχα μου μωρή,
με την μύτη τους το τρίβουν.
Με την μύτη τους το τρίβουν

και το ψιλοκοπανίζουν.

Άιντε για σκωθείτε παλικάρια
με σπαθιά και με χαντζάρια.

Με την γλώ- βλάχα μου μωρή,
με την γλώσσα τους το τρίβουν.
Με την γλώσσα τους το τρίβουν
και το ψιλοκοπανίζουν.

Άιντε για σκωθείτε παλικάρια
με σπαθιά και με χαντζάρια.

Με τον κώ- βλάχα μου καλή,
με τον κώλο τους το τρίβουν.
Με τον κώλο τους το τρίβουν
και το ψιλοκοπανίζουν.

Άιντε για σκωθείτε παλικάρια
με σπαθιά και με χαντζάρια.

Με τον πού- βλάχα μου καλή,
με τον πούτσο τους το τρίβουν.
Με τον πούτσο τους το τρίβουν
και το ψιλοκοπανίζουν.

Άιντε για σκωθείτε παλικάρια
με σπαθιά και με χαντζάρια

Ευχαριστούμε πολύ όλους τους καλλιτέχνες για τις συμμετοχές τους, τον καθένα χωριστά για τον χρόνο και τη δημιουργικότητά τους! Θα περιμένουμε τις συμμετοχές σας με το καλό και του χρόνου!
Ευχαριστούμε πολύ και πάλι!

2ήμερο Παιδικών Δραστηριοτήτων- Γνάφαλα 2011

2011-08-26T03:00:00.000-07:00

2ήμερο Παιδικών Δραστηριοτήτων

Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου

"Τα Γνάφαλα"

Φεστιβάλ Γνάφαλα 2011

ΜΕΡΑ 1η

Ξενάγηση στον Εκθεσιακό Χώρο

Ανάγνωση Παραμυθιών

Δημιουργία Προσωπογραφίας σε Κεραμίδα

Ευχαριστούμε πολύ την Μαρία Καψογιώργη για την ανάγνωση του παραμυθιού στα παιδιά..

Οι Δημιουργίες των παιδιών...

Φτιάξαμε τις προσωπογραφίες τους στα κεραμίδια!

ΜΕΡΑ 2η

Δημιουργία διπλού πορτραίτου

"Πως είμαι και πως με βλέπεις"

Προβολή ταινίας Animation

Χορός στην αυλή του Κουκουλόσπιτου

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ για μια ακόμη χρονιά την εκπαιδευτικό και διευθύντρια του 1ου Νηπιαγωγείου Σουφλίου Παπαναστασίου Τασούλα που ανέλαβε την δομή των παιδικών δραστηριοτήτων και είναι πάντα η βάση όλων μας αυτών των δραστηριοτήτων. Ευχαριστώ πολύ θείτσα μου για τις γνώσεις σου, την οργάνωσή σου και την πολύτιμη βοήθεια σου! Ευχαριστούμε πολύ και τα 30 παιδάκια που μας επισκέφθηκαν και τις δυο μέρες των δραστηριοτήτων και δημιουργήσαμε παρέα ωραιότατα πράγματα!!
Αυτή η εκδήλωση παραμένει από τις πιο επιτυχημένες μιας και τα νέα παιδιά παραμένουν ο στόχος των εκδηλώσεων μας!

Ευχαριστώ πολύ και τις υπόλοιπες εκπαιδευτικούς που εθελοντικά πάντα έρχονται κάθε χρόνο και συμμετέχουν με τις γνώσεις τους στις εκδηλώσεις μας! Ευχαριστούμε την Ανδριάνα Δρίβα και την Ρούλα Κάβουρα που ήταν κοντά μας καθώς και τις μητέρες που έμειναν να δουλέψουν με τα παιδιά τους.

"Ταυτότητα"- Γνάφαλα 2011-Συμμετοχές Εικαστικών

2011-08-22T00:13:00.000-07:00

Έκθεση Καλλιτεχνών

Ανοιχτή πρόσκληση συμμετοχής

ΘΕΜΑ : "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

Έργα που στάλθηκαν για την συμμετοχή

ΚΑΤΩ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΑΔΙΑΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΙΩΡΑΣ ΞΑΝΘΗΣ

1^Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

Γ1 +Γ2 ΤΑΞΗ

Δ1 +Δ2 ΤΑΞΗ

Ε1 +Ε2 ΤΑΞΗ

ΣΤ1 +ΣΤ2 ΤΑΞΗ

1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

23 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΑΔΙΑΣ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

7 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΙΩΡΑΣ ΞΑΝΘΗΣ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

5 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

1^Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

Γ1 +Γ2 ΤΑΞΗ

20 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

1^Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

Δ1 +Δ2 ΤΑΞΗ

31 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

1^Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

Ε1 +Ε2 ΤΑΞΗ

37 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

1^Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

ΣΤ1 +ΣΤ2 ΤΑΞΗ

11 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

ΠΑΝΩ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

ΘΕΜΑ "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

ΜΑΡΙΑ ΧΩΡΕΜΗ

DEMIAN DAME

ΜΠΟΥΡΟΥΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ

CHRYS ROBORAS

ΜΑΝΩΛΗΣ ΖΟΥΛΑΚΗΣ

ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΤΟΥ

MARYCLARE FOA

ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΚΥ

ΤΣΙΟΡΑΚΗ ΣΙΜΟΝΑ

ΜΠΛΟΥΚΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

ΚΑΡΚΑΤΣΕΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

ΧΑΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΝΘΗ ΔΑΟΥΤΑΚΗ

ΒΕΝΕΤΙΑ ΣΙΩΝΤΑ

ΜΑΙΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΦΙΣΚΥΛΗ

ΤΣΑΚΜΑΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΙΧΑΛΗ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΡΤΕΜΙΣ ΒΑΖΙΡΓΙΑΝΤΖΙΚΗ

ΜΠΟΥΡΟΥΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

«1 ΣΑΝ 2»

ΜΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ & ΚΟΛΑΖ ΣΕ ΧΑΡΤΙ

ΣΟΥΦΛΙ 2011

ΜΠΟΥΡΟΥΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

«Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ ΤΩΝ 2»

ΜΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ & ΚΟΛΑΖ ΣΕ ΧΑΡΤΙ

ΣΟΥΦΛΙ 2011

ΜΠΟΥΡΟΥΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

«ΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΜΟΥ ΕΙΔΩΛΟ»

ΜΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ &ΚΟΛΑΖ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ

ΣΟΥΦΛΙ 2011

ΜΠΟΥΡΟΥΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

«Αυτοπροσωπογραφίες Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV»

ΜΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕ ΧΑΡΤΙ

ΣΟΥΦΛΙ 2011

DEMIAN DAME

«2004-2008»

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΑΘΗΝΑ 2011

ΑΝΘΗ ΔΑΟΥΤΑΚΗ

«ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΑΘΗΝΑ 2011

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΙΧΑΛΗ

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ-ΓΛΥΠΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2011

ΜΑΙΡΗ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

«ΦΑΙΝΟΜΑΙ»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΒΕΛΟ-ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ 2011

ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ

«Αγριοτριανταφυλλιά»

(Αγάπη, ομορφιά, άρωμα ζωής)

«ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΦΩΣ»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΠΑΤΡΑ 2011

ΧΑΡΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

«ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ»

ΚΟΛΑΖ, ΠΑΤΡΑ 2011

ΜΑΝΩΛΗΣ ΖΟΥΛΑΚΗΣ

“TAYTOTHTA”

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΑΘΗΝΑ 2011

ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΤΟΥ

«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ 1»

«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ 2»

ΣΧΕΔΙΟ ΣΕ ΧΑΡΤΙ, ΛΟΝΔΙΝΟ 2011

Το σπίτι και η κατοικία είναι άρρητα συνδεδεμένα με τον ρόλο της ταυτότητας και της προσωπικότητας μας. Η σημασία της κατοικίας έχει υποστηριχθεί για να λειτουργήσει ως αυτο-καθορισμός και αυτο-παρουσίαση. Η δουλειά μου προσπαθεί να υποστηρίξει ότι η σύνδεση της ταυτότητας σε μια κατοικία έχει ισχυρές ψυχολογικές συνέπειες για τους κατοίκους της. Στόχος μου να διερευνηθεί αν η ταυτότητα με βάση τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο η κατοικία χρησιμοποιείται ως μέσο αυτοπροσδιορισμού.

Ένα εικονικό περιβάλλον που κινείται ελεύθερα στον χώρο και στον χρόνο.

Σχέδια με έντονη, χειρονομιακή γραφή μέσα από ένα μινιμαλιστικό λεξιλόγιο.

Η έμφαση βρίσκεται στη γραμμή, στη φόρμα και στο σχήμα, που μαζί με το χρώμα, τον τόνο και την υφή παίζουν πρωταρχικό ρόλο και ενσωματώνονται στο σύνολο του έργου, τμηματικά, αποκομμένα από το καθ' εαυτού εννοιολογικό τους περιεχόμενο.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΦΙΣΚΥΛΗ

«ΑΝΘΡΩΠΟΣ : ΟΝ ΠΑΝΙΚΟΝ»

ΚΟΛΑΖ, ΑΘΗΝΑ 2011

ΑΝΘΡΩΠΟΣ : «ΟΝ ΠΑΝΙΚΟΝ»

Το ον «άνθρωπος» είναι δημιουργημένο από τη θεία μίξη των στοιχείων των άλλων όντων. Για να ανακαλύψει το άτομο-ον τον άνθρωπο-ον χρειάζεται ν’ αναζητήσει στο «είναι» του, γνωστά στοιχεία της φύσης και της θεϊκής δημιουργίας. Κάθε άτομο-άνθρωπος έχει τη δική του «ταυτότητα». Στον πίνακα με τίτλο: «ΑΝΘΡΩΠΟΣ : ΟΝ ΠΑΝΙΚΟΝ» σχημάτισα τη δική μου «ταυτότητα».

MARYCLARE FOA

«How Many Ways to Picture a Self»

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΛΟΝΔΙΝΟ

How Many Ways to Picture a Self , 2011

No one has only one single identity- we are all composites of the roles we play through our lives, and the interpretations that others have of us. Some of us may perform these roles theatrically embellishing them to elaborate and draw attention to aspects of themselves that might otherwise be camouflaged amongst a day to day identity. How we choose to show ourselves particularly in the context of a self portrait, is itself an opportunity to perform for the other. We can invent a persona or we can take an element of ourselves and expand it.

Throughout the years I have frequently returned to the process of self portraiture as a method of reassessing where I have been and where I am at any given time. This process of visually assessing the self is time specific and inevitably introduces into the image making, those issues that are my concerns at that given time in my life. It follows therefore that a collection of self portraits (made over a number of years) may not only assess the individual (from one view point) at different times in their life, but also read as a confined and selected narrative of thinking, a document of the subject’s concerns, interpreted by the subject as a performance for the other.

CHRYS ROBORAS

«Inside of me lingers on»

acrylic on canvas, ΚΥΠΡΟΣ 2010

CHRYS ROBORAS

«Who's to say which way you will go»

acrylic on canvas, ΚΥΠΡΟΣ 2010

ΤΣΑΚΜΑΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ- ΣΕΙΡΑ 5 ΕΡΓΩΝ

ΤΣΑΚΜΑΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

« Woman-Hope-Fertility»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ 2011

ΤΣΑΚΜΑΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

«Countryside»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ 2011

ΤΣΑΚΜΑΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

«Traditional Interior»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ 2011

ΤΣΙΟΡΑΚΗ ΣΙΜΟΝΑ

«ΕΝΘΥΜΗΣΗ»

«ΦΕΝΙΞ»

«ΤΡΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΤΗΣΗ»

«ΚΟΡΙΤΣΙ»

ΣΧΕΔΙΟ, Διδυμότειχο 2011

ΤΣΙΟΡΑΚΗ ΣΙΜΟΝΑ

«ΕΡΜΗΣ»

«ΑΤΙΤΛΟ»

Ζωγραφική, Διδυμότειχο 2011

ΜΠΛΟΥΚΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

«ΚΥΚΝΟΣ- ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

«ΚΑΡΔΙΑ- ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

Ζωγραφική, Αθήνα 2011

ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΚΥ

«Πώς το τρίβουν το πιπέρι»

ΞΥΛΟ & ΔΕΡΜΑ, ΑΘΗΝΑ 2011

ΚΑΙΤΗ ΧΑΛΙΟΡΗ

«Origin Identity Card»

ΒΙΝΤΕΟ- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΑΘΗΝΑ 2009

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

«ΚΕΝΤΡΑΚΙ-ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗ»

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΚΥΠΡΟΣ, 2011

ΜΑΡΙΑ ΧΩΡΕΜΗ

«ΚΡΑΥΓΗ»

ΛΑΔΙ ΣΕ ΚΑΜΒΑ, ΑΘΗΝΑ 2011

ΚΑΡΚΑΤΣΕΛΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

«Αφιέρωμα στον Γιάννη Γαίτη»

HOMMAGE A IOANNIS GAITIS

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2011

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους τους καλλιτέχνες που μου εμπιστεύθηκαν τα έργα τους και καταφέραμε να φτιάξουμε φέτος μια πανέμορφη εικαστική έκθεση! Ακόμα διπλά ήθελα να ευχαριστήσω τους καλλιτέχνες που κάποιοι από αυτούς σχεδόν από την αρχή του Φεστιβάλ πριν 4 χρόνια υποστηρίζουν την προσπάθεια μας ακόμα και από μακρυά και φέτος αν και υπήρξαν αρκετές απογοητεύσεις ήταν ένας από τους λόγους που συνέχισα αυτή την προσπάθεια με την ίδια θέληση για αλλαγή, προσπάθεια για επαγρύπνηση, φρεσκάδα και δημιουργικότητα.

Ένα ακόμα ευχαριστώ είναι για την θείτσα μου την Τασούλα που γνωστοποίησε όπως πάντα την προσπάθειά μας σε δασκάλους και καθηγητές και φτάσαμε στις 140 παιδικές συμμετοχές φέτος.

Την έκθεση επισκέφθηκαν τουρίστες, περαστικοί αλλά και κάτοικοι του Σουφλίου και της ευρύτερης περιοχής του Έβρου. Μα πάνω από όλα την επισκέφθηκαν παιδιά που σε αυτά μπορούμε να βρούμε πρόσφορο έδαφος να φυτευτούμε! Ακόμα ευχαριστώ για άλλη μια φορά αυτούς που βοήθησαν για το στήσιμο, τον Θοδωρή, τον Αποστόλη που ξεναγούσε στον χώρο και τον κάθε επισκέπτη χωριστά για τον χρόνο του!

..άντε και του χρόνου..

"Ταυτότητα"- Γνάφαλα 2011- Συμμετοχές Κείμενα

2011-08-21T23:38:00.000-07:00

Έκθεση Καλλιτεχνών

Ανοιχτή πρόσκληση συμμετοχής

ΘΕΜΑ : "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

Έργα που στάλθηκαν για την συμμετοχή

ΠΟΙΗΜΑΤΑ "ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

Κάπως έτσι και στο δικό μας το διάβα

(Το είναι, το είμαι και το φαίνεσθαι)

_______________

Από κείνα τα πανάρχαια χρόνια

τον ουρανό καθρεφτίζει

το παμπάλαιο εκείνο το ΄΄είναι’’

που την απέραντη αλμύρα ομορφαίνει.

Κι εκεί όπου μακραίνουν τα βάθια

το βαθύ του πελάγους γαλάζιο

περίεργα θαρρώ ζωγραφούνε

΄΄άλλω τρόπω΄΄ του ανθρώπου το ΄΄είναι’’ .

Κι ο γραίγος συλλαβίζοντας

τ΄ ορθρινό σήμαντρο στο βυζαντινό μοναστήρι

ηχολόγημα μιας άλλης ελπίδας

πεισματικά ετούτο με σπρώχνει

να συλλογιέμαι τόσο περίεργα

πως ολομόναχος στον κόσμο δεν ΄΄είμαι’’.

Τα εαρινά ζουμπούλια στις όχθες

το παιχνίδισμα των λιαχτίδων στο ρυάκι

τα τσιχλόνια που ξαποσταίνουν στα θάμνα

ο λεβάντες που μακρηγορεί ακόμη για τ΄ άρμενα

να συλλογιέμαι περίσσια με κάνουν

πως μονάχος στον κόσμο δεν ΄΄είμαι’’.

Κάθε π΄ ανταμώνουμε στο πέρασμα κείνο

σκιές απατηλές τους ρεμβασμούς μου πληθαίνουν

και το δισταγμό μου τόσο μακραίνουν.

Μακρυάθε ύφαλοι, σκόπελοι, βράχια

μεσοπέλαγα βρίκια φαντάζουν

και το ΄΄φαίνεσθαι’’ τούτο

σαν και τ΄ άλλο της ζωής μου το διάβα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

«Κάπως έτσι και στο δικό μας το διάβα»

ΠΟΙΗΜΑ, ΚΥΠΡΟΣ, 2011

-----

«ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ»

Στο πιο βόρειο, στο πιο μακρινό σημείο του χάρτη, η πιο όμορφη αρχόντισσα του κόσμου σειρές- σειρές σιρίτια φώτιζε τα φλουριά της, στον αστραφτερό καθρέπτη της λίμνης της. Εννιά ρέματα, εννιά υπολίμνιες και βουνίσιες πηγές, χιόνια, βροχές και μπόρες… Φίλοι πιστοί, μοναδικοί, γιατί ο καθένας ήταν ξεχωριστός, ο καθένας απαραίτητος στην αρχοντιά της. Έσπευδαν όλοι να ομορφαίνουν τους διάφανους πόρους της, από την δαντελένια πουκαμίσα του λαιμού της μέχρι τους χρυσοκέντητους αητούς της ψυχής της.

Κι αυτή για ανταπόδοση, τους προϋπαντούσε όλους, τους φιλοξενούσε στην καθαρή ποδιά των ακύμαντων νερών της, απέραντη σαν αγκαλιά μάνας, ζεστή-ζεστή σαν φωλιά μικρών πουλιών, να τα κανακέψει στη μεταξένια φορεσιά της, να τ’ ασφαλίσει με την ασημένια πόρπη της ! Εκεί μια μικρή πολιτεία λούζεται, εκεί μια μικρή πολιτεία λιάζεται, εκεί μια μικρή πολιτεία γυαλίζεται… Τα στολίδια της περγαμηνές βυζαντινές, βαρύτιμα κοσμήματα, είτε τα λέν’ αρχοντικά και κρύβουν ιστορία, είτε κάστρα και κρύβουν φρούρια, είτε κορφοβούνια και κρύβουν σύνορα, είτε πουλιά και κρύβουν ταξίδια…Στολίδια που ορίστηκαν να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας. Στολίδια απ’ το πέλαγος της ψυχής της, γιατί είχε ψυχή πέλαγος. Τον υδρόβιο καθρέπτη της ζωής της, που έσφυζε από ζωή, γιατί είχε καρδιά….

Έτσι ζωηρά, χτυπούσε η καρδιά της λίμνης, χίλιες φορές περισσότερο, με τα χίλια δυο ψάρια που είχε στα σπλάχνα της, με τα χίλια δυο πουλιά που φτερούγιζαν στα μήκη της, τα πλάτη της. Κι αυτή ανταπέδιδε την απλάδα της, που γυάλιζε σιρίτια- σιρίτια τα φλουριά της, κι άλλα, και περισσότερα. Όμως πιο πολύ απ’ όλους κι απ’ όλα λαμπίριζε ακόμα κι από μακριά, μια μικρή, λευκή κουκίδα. Φωτεινή σαν αναμμένο λαμπογυάλι, κάτασπρη σαν μυρωμένο γιασεμί, μοναδική σαν πανάκριβο μαργαριτάρι!

«Ένα μικρό μικρούτσικο σπυρί μαργαριτάρι,

για πλένε το, για λούζε το…»

που λένε και τα κάλαντα…

Ένας απαλός, λιμνήσιος Αρχοντόκυκνος, φορεμένος τα πλουμιστά πάλλευκα βαμβακοκέντητα πουκάμισά του, τα φτερωτά πανωφόρια του, τα φανταχτερά ζωνάρια του λαιμού του! Διέσχιζε τα νερά της λίμνης, τα χάραζε. Απλωνόταν στα υγρολίβαδα! Κυριαρχούσε. Άφηνε γραμμές, αποτυπώματα, μέχρι να χαθούν, για να ξαναγίνουν. Ξεδίπλωνε τα φτερωτά πανωφόρια του, φούσκωνε τα βαμβακοκέντητα πουκάμισά του, τα έφτανε ως τις άκρες τ’ ουρανού. Κατείχε ουρανό και νερό. Νερό και ουρανό. Σίγουρα δεν πατούσε γερά τα πόδια του, ή όπως λέμε στη γη, αφού ήταν ο ιπτάμενος κυρίαρχος των ουρανών, ο πλωτός κυρίαρχος των υδάτων. Ο Άρχοντας της Λίμνης. Άλλωστε ποιος μπορούσε να αγκαλιάσει τη λίμνη όπως αυτός;

Ο κακάσχημος βουβόκυκνος με τα πορτοκαλί ράμφος του ή ο ήσυχος νανόκυκνος και οι μικρές αγριόπαπιες; Ο κορμοράνος κι ο αργυροπελεκάνος; Με τίποτα! Ο πελαργός; Δεν μπορούσε βέβαια, ν’ απλωθεί μακριά απ’ τις ξύλινες κολώνες της ΔΕΗ! Τρύγγες, λευκοτσικνιάδες, χαλκόκοτες, νανοτσικνιάδες και σταχτοτσικνιάδες; Μπα, ούτε αυτοί… Ο μικρός κότσυφας κι η καρδερίνα; Η νερόκοτα κι η δεκαοχτούρα; Σίγουρα όχι.

Έτσι λοιπόν, αφού θεωρητικά εξασφαλίστηκε απ’ τα πετούμενα, το ίδιο έπραξε και για τα πλεούμενα και τα βυθόψαρα. Ποιος είδε ποτέ τ’ ασημένια αργοκίνητα γριβάδια με τα νεαρά τσουκάνια; Ποιος είδε τα φτερά από τα πρικιά, τα μουστάκια των γουλιανών, τα κοπάδια απ’ τα τσιρόνια; Μόνο οι δύτες είδαν τις ολόχρυσες τις πεταλούδες, τις παρέες από τις πλακουδερές πλατίκες, τις άκομψες τούρνες, τα ζαφειρόχρωμα γλήνια... Κανείς δεν τα ξεχώριζε την μονάδα από την ομάδα, ο ίδιος μοναχά ξεχώριζε γιατί σίγουρα αποτελούσε μονάδα, αυτός, ο αρχοντόκυκνος που δεν μοίραζε τίποτα, δεν μοιραζόταν τίποτα…

Γιατί ήτανε μοναδικός,

ο αρχοντόκυκνος ο πάλλευκος,

εντός του μελαγχολικός,

στη μοναξιά του, ο πικρός…

Η ανεπαίσθητη κυριαρχία της μοναξιάς τον οδηγούσε σε ένα αίσθημα επικυριαρχίας πάνω στους άλλους. Ήθελε να δώσει διαταγές, σαν άρχοντας βέβαια, υψώνοντας ανάλογα τη φωνή του:

Κύκνοι και γλάροι να παλινοστήσετε,

κορμοράνοι κι αργυροπελεκάνοι αλλού να ορίσετε,

δεκαοχτούρες, πελαργοί, εδώ μη σταματάτε,

σε άλλες λίμνες να πετάτε,

άρχοντας μοναδικός εγώ θα μείνω,

άρχοντας ιδανικός εδώ θα γίνω…

όμως όσο πιο πολύ διέταζε, τόσο πιο πολύ έβλεπε να πληθαίνουν τα σιρίτια με τα φλουριά στον καθρέφτη της λίμνης. Τώρα καθρεπτιζόταν κι η μικρή Πόλη και τα βουνά και ο ήλιος, το φεγγάρι και τα καράβια… Τα καράβια;

Δεν θέλω καράβια,

που πιάνουν τα ψάρια,

αφήνουν σημάδια,

στη λίμνη τα βράδια.

Ακούτε τι είμαι;

Ο άρχοντας είμαι…

Αυτό σημαίνει ότι πια δεν αναγνώριζε καμιά αρχοντιά της φύσης, ούτε του ήλιου την ώρα έβαφε τα νερά με βυζαντινή πορφύρα, ούτε του φεγγαριού όταν γυάλιζε τα σμάλτα του με την γυαλιστερή πλατίνα, ούτε τις ψηφίδες των αστεριών μόλις άναβαν τη χρυσή τους υαλόμαζα…Ήταν η στιγμή που η φωνή της σκέψης του ξεπερνούσε την φωνή της λαλιάς του..

Ήλιε μου, φύγε, προχώρα

να πας σ’ άλλη γη, σ΄ άλλη χώρα

Βυζαντινή να βάψεις πορφύρα

μακριά… την γαλάζια αλμύρα!

Δεν θέλω αργυρό το φεγγάρι,

από σμάλτα ή πλατίνα λυχνάρι,

χρυσά δεν ποθώ να κοιτώ τα ουράνια αστέρια,

ψηφίδες για φως στου βραδιού τα νυχτέρια!

Αυτή την φορά, όλοι, μα όλοι όχι απλά τον άκουσαν, όλοι τον ένιωσαν… Ένιωσαν λύπη, έκλαψαν, έτρεξαν, κρύφτηκαν, χάθηκαν.

Κρύφτηκε ο ήλιος, το φεγγάρι….

Χάθηκαν τα άστρα…

Τα σύννεφα απλώθηκαν ….

Ο βοριάς άρχισε να φυσά μανιασμένος, η λίμνη να κρυώνει.

Τα καράβια δέθηκαν στις αβγατές...

Ο Αϊ- Νικόλας «άσπρισε τα γένια του»…

Η ευχή του κύκνου είχε εισακουσθεί!

Ήταν πια ο άρχων και κυρίαρχος της λίμνης!

Όμως το κρύο πιρούνιαζε….

Κάποια πετούμενα μαζεύτηκαν στις καλαμιές, άλλα πήγαν στα λιμανάκια της νότιας παραλίας, άλλα αναχώρησαν σε σχηματισμούς V, όλοι μαζί, πάντα μαζί.

Ο άσπρος κύκνος, άρχοντας-φύλακας έπρεπε να είναι και φύλακας-άγγελος...

Η ώρα περνούσε….

Η λίμνη κρύωνε , ο καθρέπτης θάμπωνε, ο πάγος έφθασε….

Ο καθρέπτης της λίμνης χάλασε!

Ο καθρέπτης της λίμνης πάγωσε!

Ο καθρέπτης της λίμνης έσπασε!

Η λίμνη δεν ήταν λεία, δεν ήταν γλυκιά, δεν ήταν γυαλιστερή, δεν ήταν διαυγής. Ήταν μια άγνωστη;

Ο καθρέπτης της θολερός, τραχύς, κρύος. Στερεός σαν πέτρα, κρύος σαν τον Βόρειο πόλο, κοφτερός σαν τζάμι.

Όπως η ψυχή του;

Όμως η ψυχή της;

Το ρευστό γλυκό της νερό είχε αλλάξει μορφή.

Όμως η ψυχή της ;

Νοιάστηκε ο κύκνος στοργικά, για την ψυχή της… Νοιάστηκε αληθινά, πρωτόγνωρα αληθινά… Την πόνεσε... την έκλαψε … Δεν την ήξερε! Ο καθρέπτης της λίμνης είχε πια μετατραπεί σε ένα απέραντο, απέραντο, απέραντο παγοδρόμιο… Όπως η ψυχή του, που κινδύνευε να χαθεί όπως δεν σώθηκε η Λήδα με τον Κύκνο του Ντα Βίντσι ..

Έτσι ήταν λοιπόν κι αυτός για τους άλλους… Απλά άγνωστος…

Δεν αντανακλούσε ήλιο. Δεν έδινε αγάπη. Δεν φυλούσε τη ζέστη…. Σαν τον πάγο που παγίδευε στα κλαδιά των πλατανιών τα παγωμένα κύματα, για να ομορφύνουν τα γλυπτά του.. Αυτός ο πάγος που παγίδευε, ψυχή και σώμα, πόδια, φτερά ... Το σώμα του είχε μεταμορφωθεί σε πανέμορφη, μικρή, τυχαία παγοκολώνα! Τα φτερά του υπέροχα γλυπτά κρύσταλλα, ανοιχτή όμως σταματημένη σπανιόλικη βεντάλια… Αδύναμη να βρει ανάσες, να δώσει πνοή, να πάρει πνοή, ν’ ακουμπήσει αέρα… Ήταν αδύναμος, ανήμπορος, αβοήθητος… Ο κόσμος βάδιζε πάνω στην κρυστάλλινη πεδιάδα της λίμνης ! Τα παιδιά γλιστρούσαν σαν χορευτές με τις σάνιες[1] στον πάγο. Άλλα έπεφταν, άλλα έπαιζαν, άλλα γέλαγαν, ήταν απασχολημένα…Ο πάγος συμπαγής, πάνω από τριάντα εκατοστά, άντεχε, όπως παλιά. Κάπου- κάπου ράγιζε. Τότε ακουγόταν ένας φοβερός κρότος, θύμωνε, βογγούσε, ανοιγόκλεινε τα μάτια του… Λες και στενοχωριόταν όλο του το είναι, ή το δικό της …. Γιατί αυτή η λίμνη, είχε πραγματικά ψυχή!

Αυτός όμως; Κανείς δεν τον έβλεπε, αυτόν που δεν αγαπούσε κανέναν! Το «μικρό, μικρούτσικο σπυρί μαργαριτάρι» ήταν η μικρή, μικρούτσικη κορυφή του πιο μικρού, σχεδόν αδιόρατου, παγόβουνου στην μεσάδα της λίμνης. Μια αδιόρατη φιγούρα, που μετά βίας ανάσαινε… Δεν έβγαινε ήλιος να ζεστάνει, δεν έβγαινε φεγγάρι να φωτίσει, δεν έπλεε καράβι για να βοηθήσει… Οι πάντες σιωπηλοί. Παντού σιωπή, μια ανύπαρκτη φιγούρα η σιωπή, πρώτα στην ψυχή, ύστερα στο σώμα.… Εκτός από τη φωνή της ψυχούλας του κύκνου που πια είχε αισθήματα, λυπόταν όχι γιατί χανόταν αλλά επειδή έχανε, έχανε την αγαπημένη του λίμνη κι αυτή με τη σειρά της έχανε τους φίλους της- φλουριά της… Μετάνιωσε, έκλαψε, δυνάμωσε μονάχα η φωνή της συνείδησής του…

Κοπιάστε καράβια

μη πιάνετε ψάρια,

μα αφήστε σημάδια

στη λίμνη τα βράδια,

μαζί αν σταθούμε

μ’ αγάπη θα ζούμε,

κι εσύ ήλιε γύρνα

μη βάφεις πορφύρα

ποτάμια και ξένη αλμύρα…

Μη φεύγεις φεγγάρι

λαμπρό είσαι λυχνάρι,

κρατήσου απ’ τ’ αστέρι

θα θέλει νυχτέρι,

για ζέστη μια αχτίδα,

για φως μια ψηφίδα,

των φίλων η παρέα,

ανθίζει για όλους ωραία!

Μόνο αυτή η φωνή, η φωνή της συνείδησης μπορούσε να κινηθεί στο ακίνητο σώμα του. Στα ματάκια του, αργόσβηναν σαν απομακρυσμένα αστράκια την υπεροψία του. Χανόταν. Αλλά όσο έσβηνε η υπεροψία, τόσο άναβε τη φλόγα της αγάπης, τόσο μετέδιδε τις σπίθες της σιγά-σιγά σπιθαμή-σπιθαμή στις ψυχές των φίλων της λίμνης …. Ήταν πολλές κι όμως τις ζέστανε, τις γλύκανε, όλες, μαζί και την ψυχή της λίμνης, που γλύκανε έκτοτε τα νερά της, τις φώτισε κάτω απ’ τις ανάσες του ήλιου και τους φωτισμένους δρόμους του φεγγαριού….

Η υπεροψία του είχε χαθεί, πριν προλάβει να χαθεί οριστικά η ψυχή του που ένιωσε αληθινά αισθήματα για όλους: τoν κακάσχημο βουβόκυκνο με τo πορτοκαλί ράμφος , τον ήσυχο νανόκυκνο, τις μικρές αγριόπαπιες, τον κορμοράνο, τον αργυροπελεκάνο-τα φλουριά της λίμνης, κι έλιωσαν οι πάγοι της μοναξιάς, στ’ ανοιγμένα φτερά τους, τα φτερά της αγάπης!

Χίλιοι δυο φίλοι, ίδιοι κι απαράλλαχτοι…

Χίλιοι δυο φίλοι στους νόμους της φύσης, ισόνομοι…

Χίλιοι δυο φίλοι, μια αγκαλιά φτερωτή…

…Βουβόκυκνοι, αγριόπαπιες, κορμοράνοι,

κοτσύφια, καρδερίνες, χαλκόκοτες, αγριοπελεκάνοι,

Πολίτες της λίμνης μαζί αν σταθούμε,

με καρδερίνες και γριβάδια, ισότιμα ζούμε,

σε φίλων καλών την ωραία παρέα,

φτερά που μαθαίνουν αγάπη, φτερουγίζουν ωραία.

Μεγάλη αγκαλιά, Πολιτεία η Φύση,

η αγάπη της όμοια, σε όλους, ναι, γίνεται ίση,

στα διάφανα πλάτη που η Αρχόντισσα η Λίμνη χαρίζει,

απλώνει το βιός της, ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ, ορίζει…

Έτσι καθρεπτίζει κι εναρμονίζει στα σιρίτια απ’ τα φλουράκια της, χίλιες δυό μικρές, λευκές, χρωματιστές, ποικιλόχρωμες, πετούμενες ή πλεούμενες κουκίδες… Έτσι απλά, έτσι απαλά, έτσι χιλιοχρυσοκέντητα, σε μια εύθραυστη και λεπτή χρυσοκλωστή, η μία εξαρτάται από την άλλη, η μία συμπληρώνει και αλληλεπιδρά στη γιορτινή φορεσιά της άλλης…

Αγάπες πολλές, αγάπες φωτεινές, σαν χρωματιστή υαλόμαζα, σαν αναμμένα λαμπογυάλια…

Αγάπες υπέροχες, αγάπες πάλλευκες, σαν μυρωμένα γιασεμιά, σαν ακριβά μαργαριτάρια…

Αγάπες λαμπερές, εκεί που απλώνει ο ήλιος τα χρυσάφια του, να ξεκουραστεί…

Αγάπες ασημένιες εκεί που ξεδιπλώνει το φεγγάρι τα σμάλτα του, να κοιμηθεί!

Αγάπες φωτεινές!

Αγάπες Πολλές…

ΒΕΝΕΤΙΑ ΣΙΩΝΤΑ

«ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ»

ΠΑΡΑΜΥΘΙ, ΚΑΣΤΟΡΙΑ 2011

------

Στόλισμα αφθαρσίας

Σε λευκά σώματα τα κρίνα ψηλώνουν

περήφανα

Φορτωμένα σιωπηλές κορυφές

Μα εσύ λαχταράς

στις πέτρες της λίμνης που σημάδεψες

του μοναχικού κύκνου την γαλήνη

Στο χέρι η μοίρα που αγάπησες

τα ονόματα που

χάραξες

κώδικας ονείρου

ανεκπλήρωτη υπόθεση

ένα χρέος

Το χρώμα σπαταλιέται στην φωλιά του αετού

που ακριβοζυγίζει

τις φτερούγες του

και στα βρεγμένα πλατανόφυλλα

σφύζει η ζωή που δεν παλινδρομεί

Οι αιώνες ήρθαν ο ένας μετά τον άλλον

πλούτισαν οι μνήμες

απτόητοι συνεχίζουμε το ταξίδι

ανεξίτηλο μελάνι το πάτημα στην γη

το αγκάλιασμα

Η νύχτα καταπίνει τον ήχο

και ο φωτισμένος δρόμος

σαν ένα σημάδι

είναι η υπόσχεση για νέα ζωή

ρόδο που χαράχτηκε και χύθηκε στην γη

στόλισμα αφθαρσίας

ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ

«ΣΤΟΛΙΣΜΑ ΑΦΘΑΡΣΙΑΣ»

ΠΟΙΗΜΑ, ΠΑΤΡΑ 2011

-------

Σφραγισμένο πρόσφορο

Χωρισμένα δένδρα στο

διάδρομο της μονής

Η λεμονιά από τον καρπό έχει λυγίσει

και η καστανιά γυμνή

πρόσωπα ιερά στην στέρνα

καθρεπτίζουν την κρυμμένη

Αγιοσύνη

πέταλα ρόδων στο χρυσό

κέντημα με το βαρύ Ευαγγέλιο

και το κομποσχοίνι

λεπτές γραμμές σκιές

όταν το σώμα γυρίζει στον Ήλιο,

όταν η σωτηρία είναι

οι πύρινοι του πόθου καρποί

Εδώ τα σώματα

τους Αγγέλους υπηρετούν

Αήττητους καιρούς στην πίστη

στην καθαρότητα την ευπρέπεια αναζητούν

την τράπεζα σφραγίζουν με μύρο

κρατώντας το πρόσφορο

νέους δρόμους αναζητούν για να φθάσουν

στον Θεό

«Εστερεώθη η καρδιά μου εν Κυρίω»

Ύμνοι ,Χερουβικοί

μανουάλια ,ξύλινα σήμαντρα

και ο διαβαστής μετά

το απόδειπνο στην κέδρινη κλίνη

με το λυχνάρι και τους πύρινους

Αγγέλους με τις λόγχες σε μια

Ολονυχτία

σε μια αδιάκοπη προσευχή

ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ

«ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΠΡΟΣΦΟΡΟ»

ΠΟΙΗΜΑ, ΠΑΤΡΑ 2011

-------

Η ΜΙΚΡΗ ATAKTH ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια άτακτη ηλιαχτίδα που όταν έβγαινε στον καθαρό ουρανό έπαιζε με τα παιδιά της γης .

Έτρεχε μαζί τους και κρυβόταν στα λαμπερά πρόσωπα τους στα ξανθά και μελαχρινά κεφαλάκια τους .Όταν τα παιδιά έπαιζαν στον ίσκιο η μικρή ηλιαχτίδα τους καλούσε να παίξουν μαζί της αφού κρυβόταν πίσω από τις πέτρες και τα σπίτια των ανθρώπων

Μια ηλιόλουστη μέρα εκεί που έπαιζε με τον μικρό Κωστάκη παρασυρμένη από το παιχνίδι ξεχάστηκε και έμεινε στην γη .

Φοβισμένη κρύφτηκε στο μικρό δωμάτιο του Κωστάκη κάτω από το κρεβάτι για να κοιμηθεί

Μα όταν το σκοτάδι έπεσε έτσι φωτεινή όπως ήταν ξεχώριζε !!!!!!

Παρακάλεσε τον μικρό Κωστάκη να την σκεπάσει με το σεντόνι του που είχε επάνω την σελήνη για να μην την βρει η νύχτα η μητριά της .Ο Κωστάκης την σκέπασε με το σεντόνι αλλά κάηκε η σελήνη και πάλι έμεινε φωτεινή .

Τότε τον παρακάλεσε να την σκεπάσει με την κουβέρτα που είχε όλα τα αστέρια του ουρανού αλλά κάηκαν και αυτά

Απαρηγόρητη η ηλιαχτίδα ,αποφάσισε να αποχαιρετήσει τον μικρό Kωστακη και να φύγει

Ο μικρός Κωστάκης άνοιξε το παράθυρο και η μικρή άτακτη ηλιαχτίδα έφυγε ολομόναχη .

Ο Κωστάκης την κοιτούσε και την χαιρετούσε ,τις έστελνε φιλιά με τα δάκρυα του

Από τότε όλοι οι άνθρωποι που κοιτούν τον ουρανό βλέπουν την μικρή ηλιαχτίδα στην αγκαλιά της νύχτας να καίγεται μέχρι την αυγή

Κάποτε –κάποτε ο ουρανός βρέχει …και όλοι λένε ότι είναι τα φιλιά και τα δάκρυα του μικρού Κωστάκη που θέλουν να κρύψουν την μικρή ηλιαχτίδα από την μητριά της

Αν κοιτάξεις τον ορίζοντα θα δεις μια κόκκινη γραμμή μια ηλιαχτίδα που περιμένει την αυγή την μητέρα της και να αγκαλιάσει τον πατέρα της τον Ήλιο ,να φιλήσει τις αδελφές του και να ταξιδέψει μαζί τους σε όλη την γη .

Ακόμα και τις παγωμένες μέρες που ο Ήλιος κρύβεται πίσω από τα σύννεφα η μικρή ηλιαχτίδα είναι εκεί και περιμένει με την ελπίδα να σμίξει με όλη την οικογένεια της

ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ

«Η ΜΙΚΡΗ ATAKTH ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ»

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ, ΠΑΤΡΑ

------

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό ηλιογέννητο χωριό γεμάτο από χαμογελαστούς αγαπημένους και ευτυχισμένους ανθρώπους

Σε αυτό το μικρό χωριό ο Ήλιος δεν έφευγε ποτέ .

Ακόμα και την ώρα που οι άνθρωποι πήγαιναν να κοιμηθούν το φως έλουζε τα σπίτια τους .Δεν γνώριζαν το σκοτάδι .

Μια μέρα στο μικρό αυτό χωριό ήρθε ένας ξένος.

Άρχισε να καλεί τους κατοίκους να έρθουν να δουν «το φεγγάρι»

Όλοι οι κάτοικοι έτρεξαν …….και άρχισαν να περιεργάζονται το μικρό κουτί που κρατούσε στα χέρια του

Άρχισε να τους μιλά για το φεγγάρι και τους έλεγε για την νύχτα την μητέρα του φεγγαριού που βγαίνουν στον ουρανό μαζί

Μα οι κάτοικοι δεν ήξεραν τι είναι νύχτα και τον κοιτούσαν με απορία

Ξαφνικά ανοίγει το κουτί .Μέσα, ένα χάρτινο φεγγάρι ,ένα στρογγυλό χάρτινο κατασκεύασμα. Για πρώτη φόρα οι κάτοικοι του Χωριού το έβλεπαν και απορούσαν

Άρχισαν να συνομιλούν μεταξύ τους και να αναρωτιούνται …..

Ο Ήλιος από ψηλά που τους κοιτούσε …..δάκρυσε …το δάκρυ του καυτό έπεσε στην γη και έκαψε το χάρτινο φεγγάρι στο μικρό κουτί .

Οι κάτοικοι στενοχωρημένοι για την πράξη του Ήλιου άρχισαν να του φωνάζουν και να τον διώχνουν .

Πέρασαν μέρες και ο Ήλιος έμενε κρυμμένος πίσω από μεγάλα μαύρα σύννεφα .

Στο χωριό η μέρα έγινε νύχτα. Ένα μαύρο πέπλο είχε απλωθεί στο μικρό χωριό

Οι ηλιόλουστες μέρες πέρασαν ……και ξαφνικά ένας χωρικός έστρεψε τα μάτια του στον ουρανό και διέκρινε το «πρώτο φεγγάρι»….όμοιο με εκείνο που είχε ο ξένος στο κουτί μα πιο μεγάλο ……..πιο επιβλητικό με ένα ασημένιο φως

Σύντομα το είχε μάθει όλο το χωριό ..και όλοι έτρεχαν να το δουν .

Το κοιτούσαν με θαυμασμό αλλά ήταν τόσο μακριά που δεν μπορούσαν να το πιάσουν. Πέρασαν μήνες και το σκοτάδι στο χωριό είχε γίνει αφόρητο .

Οι καλοί κάτοικοι του χωριού άρχισαν να παρακαλούν τον Ήλιο να φανερωθεί

Το φεγγάρι λυπημένο και αυτό μαζί με την μητέρα του την νύχτα , παρακαλούσε τον Ήλιο να φωτίσει το χωριό και συμφωνούσε μαζί του την ημέρα να μένει κρυμμένο , από τα μάτια των ανθρώπων.

Ο Ήλιος που χαμογελούσε με τις καυτές αχτίνες του κάθε μέρα στους καλούς χωρικούς μια μέρα πείσθηκε .

Με χάρη παρουσιάστηκε και όλοι οι κάτοικοι με το φως ευτυχισμένοι χαιρέτησαν

το φεγγάρι που χαμογελούσε από μακριά και έδινε υπόσχεση να έρχεται μια φορά τον μήνα φορώντας την αστραφτερή ασημένια φορεσιά του, και εκείνοι την νύχτα να του λένε τα όνειρα τους ,να τα παίρνει μαζί και να ταξιδεύει μαζί τους για άλλες μεγάλες χώρες μακρινές και να τα λέει σε άλλους ανθρώπους και όταν επιστρέφει να τους λέει τα όνειρα των άλλων ανθρώπων

Οι κάτοικοι αποχαιρέτησαν το ασημένιο φεγγάρι ……

Ο ήλιος άπλωσε για άλλη μια φόρα τις αχτίνες του φωτίζοντας το μικρό χωριό και οι κάτοικοι συνέχισαν να είναι αγαπημένοι και ευτυχισμένοι στο μικρό ηλιογέννητο χωριό τους

ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ

«ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ»

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ, ΠΑΤΡΑ

-------

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Γράφω

με το μαχαίρι στο λαιμό

Γράφω

πρέπει να τελειώσω πριν πέσει η νύχτα

σκοτεινιάζει

Γράφω

μια λέξη, δύο λέξεις

και πάλι

μια λέξη, δύο λέξεις

σκοτεινιάζει

Γράφω

με αίμα

μόνο, με αίμα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

"ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ"
ΠΟΙΗΜΑ, ΑΘΗΝΑ, 2011

----

Το Εγώ, το Αυτό, το Εκείνο

Η αντίληψη της γήινης ύπαρξης

οριοθετεί τα όρια

του Εγώ,

του όντος εντός του όντος,

του αέναα μετενσαρκωμένου Εγώ,

του συναποτελούμενου όντος

ομού με το Αυτό,

-το άλλο Εγώ-.

Το Αυτό

στέκει

απέναντί μου!

Το πιο κοντινό μου

της εναλλακτικής αντίληψης του κόσμου τούτου

Εγώ

και το ανέκφραστο

Αυτό

της απέναντι όχθης,

που σιμά της ξεκινούν τα μονοπάτια

που οδηγούν στο

Εκείνο,

στην ύπαρξη μέσα στην ύπαρξη,

στη δημιουργία μέσα στη δημιουργία,

στην αντίληψη μέσα στην αντίληψη,

στην τριπλότητα

του Εγώ, του Αυτό, του Εκείνο

που συνοπτικά αποκαλούνται: ΑΓΑΠΗ.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΦΙΣΚΥΛΗ

«Το Εγώ, το Αυτό, το Εκείνο»

ΠΟΙΗΜΑ, ΑΘΗΝΑ 2011

---

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ

Μέσα στην καταιγίδα. Πρόφερα τ’ όνομά μου. Ακούστηκε. Σαν αχνός λυγμός. Σπαρταρούσαν. Τα φωνήματα. Μέσα σ’ αυτή τη λέξη. Τ’ όνομα. Αυτό που μου χάρισες. Εσύ. Για να υπάρξω. Στο δέρμα μου λαμπύρισαν χρυσά φτερά. Στ’ άκρα τους μόρια φωτός. Σχεδόν αγγίξαν. Τα όρια της ανυπαρξίας.

Τα ηλιοτρόπια ανθίζαν. Ένας ρυθμός που ξέσκιζε τ’ ατσάλι. Ένας καρπός πιο άκαρπος. Μια πειθώς στην άβυσσο. Ένα χάσμα. Κοντά στον ήλιο. Κοντά, στην πιο σκοτεινή πλευρά μου. Ένα θραύσμα αλήθειας.

Ο λόγος είν’ η αρχή και το τέλος. Σαν μνημόνιο. Φως. Αγγελικών διανοιών. Αίτιο και αιτιατό. Αντανακλάσεις της εσπέρας. Γαλαζορόδινη. Καθρεφτίζει. Το διαιρεμένο σώμα. Τον εξαντλημένο εγκέφαλο. Τον ανασυγκροτημένο. Μεσ’ στην αχανή ολότητά του.

Το κορμί. Κυλιέται αναίσχυντα. Σε μια παραφορά δακρύων. Σε μια λίμνη υλιστικών δρακόντων. Φλεγουσών επιθυμιών. Κρύπτη ορνέων. Μετουσιώσεις ονείρων. Αναγεννημένων. Από τις σκιές. Ένας κύκλος. Ένα παιχνίδι πλευρικών κατόπτρων. Ανεστραμμένων.

Ουλές του παρελθόντος. Ακριβοδίκαια κατανεμημένες στη ροή του αίματος. Υγρές, λείες κοιλότητες στο έδαφος της γνώσης. Νους, συσκοτισμένη ύπαρξη. Απέραντη μνήμη. Ξεπηδά σα φωτιά. Σαν ίχνη. Σαν ουλές που αφήνει στο διάβα του το σώμα. Χαρακιές. Σε υπέργειο καθρέφτη.

Ουράνιοι τροχοί. Ρινίσματα φωτός. Ψίθυροι. Μεσ’ στην αχανή άβυσσο. Χαώδης διαρπαγή σοφών ενστίκτων. Λυγμός. Σαν αχνός λυγμός. Ακούστηκε. Στην άβυσσο. Στο λιβάδι με τους ασφόδελους. Λευκές ουλές. Εναλλάσσονται. Με κυματοειδείς. Μαύρες γραμμές. Εκτυφλωτικές αντανακλάσεις. Χωρίς περιγράμματα. Χωρίς χρώματα. Το φως γδέρνει το σκοτάδι. Ένα φανάρι στην ομίχλη. Τολμώ να το προφέρω. Η λέξη. Αναβλύζει από μια πηγή. Φεγγαρόφωτο. Πλάι, το ποτάμι. Ακούστηκε. Σαν ουρλιαχτό.

ΑΡΤΕΜΙΣ ΒΑΖΙΡΓΙΑΝΤΖΙΚΗ

"ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ"

ΠΟΙΗΜΑ, ΑΘΗΝΑ, 2011

"Η Χώρα του Ποτέ"- Γνάφαλα 2011- Φιλοξενούμενη Έκθεση

2011-08-21T01:38:00.000-07:00

Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης

"Στη Χώρα του Ποτέ"

Σουφλί, Αύγουστος 2011

28/07-28/08/11

Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες

Μενέλαος Τριανταφυλλίδης

Χαρά Κωστοπούλου

Δήμητρα Μπουρουλίτη

Demian Dame

Μενέλαος Τριανταφυλλίδης

Hickory Dickory Dock

Τριλογία

Λάδι σε καμβά

24 x 18 cm το καθένα, 2011

Μενέλαος Τριανταφυλλίδης

One, Two, Buckle my Shoe

Τριλογία

Λαδοπαστέλ σε καμβά

24 x 18 cm το καθένα, 2010

Μενέλαος Τριανταφυλλίδης

Old McDonald had a Farm

Λάδι σε καμβά

100 x 70 cm, 2011

Χαρά Κωστοπούλου

Καθρέφτες

Αναζητώντας τη χαμένη αθωότητα

33*23 ακουαρέλα (2)

28,5*18 ακουαρέλα

16*24 μαρκαδόροι (3)

Χαρά Κωστοπούλου

Καλοκαίρι

φωτογραφία 18*12 cm.

6 έργα

Φαντάσματα

Ξεθωριασμένες εικόνες σε παιδικούς τόπους

ζωγραφική σε φωτογραφία 25,5*17 cm

6 έργα

Χαρά Κωστοπούλου

Καλοκαίρι

φωτογραφία 18*12 cm.

6 έργα

Μπουρουλίτη Δήμητρα

Σειρά 8 Κεντημάτων

Κεντώντας Παιδικές μου Ζωγραφιές, 30Χ35

Κοτσίδες, Δρόμοι, Κλόουν, Κοκοράκι, Χαρταετός, Παπάδες, ΜΜΜ, Παιδί

Κέντημα με DMC σε μεταξωτό ύφασμα, 2010

Μπουρουλίτη Δήμητρα

Τερμινέιτορ, Μέλισσες, Καουμπόις

Κέντημα με DMC σε μεταξωτό ύφασμα, 2011

Μπουρουλίτη Δήμητρα

Ο καπνός στις σκεπές

Σπίτι με φράχτη

Η πάπια κουβαλάει το σπίτι

Το σπίτι μας στο μυαλό του αδερφού μου

Κέντημα με DMC σε μεταξωτό ύφασμα, 2011

Μπουρουλίτη Δήμητρα

Μαθαίνοντας το 1

Μαθαίνοντας το 2

Μαθαίνοντας το 3

Μαθαίνοντας το 4

σχέδιo σε χαρτί, 2011

Μπουρουλίτη Δήμητρα

Τα 3 Γουρουνάκια

Οι μικροί αγανακτισμένοι

σχέδιo σε χαρτί, 2011

Damian Dame

Σειρά 8 πινάκων

Mickey loves...

Τέμπερα σε μουσαμά, 30 χ 40 cm, 2010

Damian Dame

Mickey loves himself

Mickey loves Mini

Mickey loves Tinkerbelle

Mickey loves honey

Mickey loves Jesus

Mickey loves Jessica Rabbit

Mickey loves Rolling Stones

Mickey loves lies

Τέμπερα σε μουσαμά, 30 χ 40 cm, 2010

Damian Dame

Σειρά 8 πινάκων

Mickey loves Jesus

Τέμπερα σε μουσαμά, 30 χ 40 cm, 2010

Αίθουσα Προβολών Βίντεο

Demian Dame- Κορίτσι στα Ροζ

Demian Dame- Pink Girl

00:34sec

Μενέλαος Τριανταφυλλίδης- Promulgation

Menelaos Triantafillidis- Promulgation

04:54sec, 2008

Μπουρουλίτη Δήμητρα- Η Ιστορία του κοριτσιού..

Bourouliti Dimitra- Α story about a girl..

02:42 sec, 2007

Χαρά Κωστοπούλου- Η Αλίκη στην Χώρα του Ποτέ

Hara Kostopoulou- Alice in Nowerland

06: 13 sec, 2010

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ- 2ήμερο Ανοιχτής Συζήτησης

2011-08-11T03:54:00.000-07:00

2ήμερο Ανοιχτής Συζήτησης

"Ταυτότητες της Θράκης"

Παρασκευή 5 & 6 Αυγούστου

Πλατεία Σουφλίου, 21:00

Προβολή ντοκιμαντέρ

«Πολύ μιλάς.. Πολύ κλαίς» - Δημήτρης Κιτσικούδης

«Πομάκοι»- Έλενα Χόρτη

Μια από τις πιο επιτυχημένες εκδηλώσεις μας ήταν το 2ήμερο ανοιχτής συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του Σουφλίου την Παρασκευή 5 και Σάββατο 6 Αυγούστου. Στην εκδήλωση είδαμε τα ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Κιτσικούδη "Πολύ μιλάς.. πολύ κλαις" όπως και το ντοκιμαντέρ της Έλενας Χόρτη "Πομάκοι". Και οι δύο ταινίες είχαν σαν κοινό τους θέμα τους Πομάκους σαν μειονότητα, σε μια προσπάθεια να αναζητήσουν τις ρίζες τις ταυτότητας τους μέσα στο χρόνο.

Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κιτσικούδης που παραβρέθηκε και στην εκδήλωση και ήταν κοντά μας στη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε και τις 2 μέρες. Φυσικά τον ευχαριστούμε πολύ που παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις μας και για την πανέμορφη ταινία που έφτιαξε!

Η αγαπητή Εμινέ μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων από την Ξάνθη που δέχτηκε την πρόσκλησή μας και παρευρέθηκε στην εκδήλωση του Σαββάτου όπως και κάποια ακόμα νέα παιδιά που μπόρεσαν να "αντιπροσωπεύσουν" με την παρουσία και τις εμπειρίες τους την Πομακική πλευρά του ζητήματος της ταυτότητας της Θράκης. Στο τέλος της βραδιάς η Εμινέ μας χάρισε με την υπέροχη φωνή της και ένα παραδοσιακό Πομάκικο τραγούδι για την ιστορία ενός φαντάρου που φεύγει για τον πόλεμο. Ακόμα καλεσμένος και ομιλητής υπήρξε ο Αντώνης Λιάπης μελετητής του θέματος και συνεργάτης των σκηνοθετών όπως και δημιουργός του Μουσείου Καλαθοπλεκτικής των Ρομά στην Κομοτηνή ήταν παρόν και μας ενημέρωσε για πολλά θέματα σχετικά με το μειονοτικό ζήτημα όπως και με την εφημερίδα Ζαγάλισα (=Αγάπη στα ελληνικά) μια πραγματικά αξιότιμη προσπάθεια των Πομάκων δημιουργώντας την πρώτη Πομάκικη εφημερίδα.

Οι ταινίες κατά την άποψή μου αγκίζαν το θέμα του Πομακικού ζητήματος από την μια ποιητικά και πληροφοριακά και από την άλλη ενημερωτικά από κάθε πλευρά. Η μια ταινία έπιανε το θέμα με συναισθηματικό τρόπο, αφήνοντας την γλώσσα τους να μας μιλήσει και από την άλλη βλέπαμε ένα πιο εκπολιτισμένο κομμάτι των Πομάκων της Ελλάδας. Οι θεατές είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν αυτούς τους ορεινούς οικισμούς με την πλούσια ιστορία και πολιτισμό. Ήταν μια ευκαιρία που ακόμη και για μας που μένουμε δίπλα τους να τους γνωρίσουμε καλύτερα, να διδαχθούμε από την ιστορία τους και να μάθουμε από τα βάσανά τους. Καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι Έλληνες Πομάκοι είναι ένας Σλαβόφωνος λαός με Μουσουλμανικό θρήσκευμα και καμία Τούρκικη ρίζα. Απλώς συμφέρει πολλούς και για πολλούς λόγους κάθε τι Μουσουλμανικό στον κόσμο να χαρακτηρίζετε Τούρκικο. όπως και το ότι εύκολα πολλούς συνέφερε να μπλέξουν σκόπιμα τους Πομάκους με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους Τουρκικής προελεύσεως τις Κομοτηνής και της Ξάνθης ώστε να δημιουργηθεί ένα πιο συσπειρωμένο κίνημα. Λες και όλοι οι Χριστιανοί κατά μήκος του κόσμου είναι Έλληνες. Καταλήγει ένα αστείο συμπέρασμα. Βέβαια αυτό το συμπέρασμα πρέπει να μας ανησυχεί μιας και εμείς το επιτρέψαμε να γονιμοποιηθεί στις Πομάκικες οικογένειες.

Ας αφήσουμε την ιστορία και το μέλλον να μιλήσει για τα πεπραγμένα μας.

Ευχαριστούμε πολύ τους καλεσμένους μας όπως και τους θεατές που δώσανε το παρόν στις εκδηλώσεις μας!

Εγκαίνια Εικαστικών Εκθέσεων-Κουκουλόσπιτο

2011-08-09T07:44:00.000-07:00

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΝΑΦΑΛΑ 2011

Εγκαίνια Εικαστικών Εκθέσεων

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Διάρκεια εκθέσεων 4-28 Αυγούστου

Στο χώρο λειτουργούν οι παρακάτω ομαδικές εκθέσεις καλλιτεχνών

"Στη Χώρα του Ποτέ"

"Ταυτότητα"

"Παιδιά και Δημιουργίες"

(Ζωγραφική, Βίντεο, Φωτογραφία, Ποίηση, Κατασκευή, Εγκατάσταση, Κέντημα)

Διάρκεια Εκθέσεων 28/07-28/08/11

Ώρες λειτουργίας (Καθημερινά) 11:00-14:00 & 17:00-21:00

Ομαδική Έκθεση Καλλιτεχνών

"ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ"

Demian Dame, Μενέλαο Τριανταφυλλίδη

Χαρά Κωστοπούλου, Δήμητρα Μπουρουλίτη

Ζωγραφική, Σχέδιο, Βίντεο, Φωτογραφία, Κέντημα

4 καλλιτέχνες

55 δημιουργίες

4 βίντεο έργα

Η αίθουσα προβολών με τις ταινίες των καλλιτεχνών

Demian Dame- Κορίτσι στα Ροζ

Demian Dame- Pink Girl

00:34sec

Μενέλαος Τριανταφυλλίδης- Promulgation

Menelaos Triantafillidis- Promulgation

04:54sec, 2008

Μπουρουλίτη Δήμητρα- Η Ιστορία του κοριτσιού..

Bourouliti Dimitra- Α story about a girl..

02:42 sec, 2007

Χαρά Κωστοπούλου- Η Αλίκη στην Χώρα του Ποτέ

Hara Kostopoulou- Alice in Nowerland

06: 13 sec, 2010

Ομαδική Έκθεση Καλλιτεχνών

"ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

ανοιχτή συμμετοχή καλλιτεχνών από όλη την Ελλάδα και όχι μόνο..

3 παραμύθια

3 εγκαταστάσεις-γλυπτά

5 ποιήματα

7 κολάζ

7 φωτογραφίες

30 ζωγραφικά έργα

142 παιδικές ζωγραφιές

..ανάμεσα στα παιδικά έργα φιλοξενήσαμε για το βράδυ των εγκαινίων

την Χριστίνα με τα χειροποίητα δημιουργήματα της, κοσμήματα σε vintage ύφος..

..κι επάνω ο μοναδικός χώρος της σάλας που κάποτε φιλοξενούσε τα κρεβάτια για την παραγωγή μεταξοσκώληκα σήμερα φιλοξενεί τα έργα των καλλιτεχνών του Φεστιβάλ μας!

και ο Τσακμακλής Γιάννης από την Ορεστιάδα δίπλα στις δημιουργίες του,

που κατάφερε να βρεθεί κοντά μας στα εγκαίνια..

"Παιδικές Δραστηριότητες"

ΓΝΑΦΑΛΑ 2010

φωτογραφικό ντοκουμέντο των περσινών παιδικών δραστηριοτήτων

Ζωγραφιές και κατασκευές των παιδιών

..και ο εξωτερικός χώρος της αυλής του Κουκουλόσπιτου που φιλοξένησε τον κόσμο που ήρθε να δει την έκθεση, λίγο αργότερα το ίδιο βράδυ όσοι πιστοί παραμείναμε ακούσαμε και ζωντανή μουσικούλα..

..τελειώνοντας την ανάρτηση ήθελα να ευχαριστήσω θερμά πάνω απ΄ όλα όλους αυτούς που βοήθησαν για την πραγματοποίηση αυτών των εκδηλώσεων, τον άντρα μου που έγινε τα χέρια μου μιας και χωρίς αυτόν δεν θα τα κατάφερνα φέτος λόγο των 8 μηνών κατάσταση που βρίσκομαι, και φυσικά το κοινό του Σουφλίου, και τους επισκέπτες μας που παραβρέθηκαν στα εγκαίνια μας και δήλωσαν με ενθουσιασμό ότι η φετινές εκθέσεις ξεπέρασαν σε ποιότητα και συνοχή τις προηγούμενες, και που προσωπικά κι εγώ σαν επιμελήτρια μπορώ να δηλώσω το ίδιο πράγμα και που με χαροποιεί ιδιαίτερα μιας και με αυτόν τον τρόπο ανεβαίνει το επίπεδο της έκθεσης και των εμπειριών για τον θεατή.

Φυσικά δεν μπορώ παρα να ευχαριστήσω τους 22 καλλιτέχνες συμμετέχοντες που με στήριξαν για ακόμη μια φορά με τις δημιουργίες τους, την εμπιστοσύνη, τα γλυκά και θερμά λόγια τους που με κάνουν να θέλω να επαναλάβω αυτές τις εκδηλώσεις για ακόμη μια χρονιά δίνοντας μου δύναμη!

Ευχαριστώ πολύ και τους εκπαιδευτικούς τις περιοχής μας που ενδιαφέρθηκαν και καταφέραμε να συγκεντρώσουμε 142 παιδικές συμμετοχές γεμίζοντας μας χρώματα και όνειρα!

Ακόμα θα ήθελα να πούμε ένα ευχαριστώ στους Χορηγούς και φίλους μας Κρασιά Δερμετζή, Κρασιά Μπέλλα και τους Ξηρούς Καρπούς ΔΕΚΑ Δεληπούλιος που μας παραχώρησαν τα προϊόντα τους!

Φυσικά η έκθεση δεν τελείωσε..

συνεχίζετε μέχρι και τις 28 Αυγούστου!

Σας περιμένουμε!

Ευχαριστώ θερμά.

Μπουρουλίτη Δήμητρα

Επιμελήτρια του πολιτιστικού

Φεστιβάλ ΓΝΑΦΑΛΑ 2011

Γνάφαλα 2011- Εκθέσεις Καλλιτεχνών

2011-07-27T03:42:00.000-07:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

φεστιβάλ ΓΝΑΦΑΛΑ 2011

Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου «ΤΑ ΓΝΑΦΑΛΑ»

Τόπος: Σουφλί, Έβρος, Ελλάδα

Διάρκεια: 4-28 Αυγούστου

Το Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου «Τα Γνάφαλα» θα ήθελε να σας προσκαλέσει να παρευρεθείτε στο πολιτιστικό Φεστιβάλ Γνάφαλα 2011, που πέραν των δύσκολων καιρών και των παγωμένων καταστάσεων που βρισκόμαστε στην επαρχεία της Ελλάδας καταφέρνει για άλλη μια φορά να πραγματοποιήσει τον Αύγουστο του 2011.

Μέρος αυτών των πολιτιστικών εκδηλώσεων είναι και οι εκθέσεις που διοργανώνει το Μουσείο. Πρώτη έκθεση είναι η ομαδική έκθεση καλλιτεχνών με θέμα «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ» που πραγματοποιείτε με το ανοιχτό κάλεσμα συμμετοχής για όποιον θέλει να συμμετάσχει και με τα έργα που συγκεντρώσαμε (περίπου 150 συμμετοχές) θα σας παρουσιάσουμε μια έκθεση με κάθε μέσο έκφρασης, από ποιήματα και εγκαταστάσεις μέχρι ζωγραφική, βίντεο και φωτογραφίες. Δεύτερη έκθεση είναι η φιλοξενούμενη ομαδική έκθεση 4^ων καλλιτεχνών που θα πραγματοποιηθεί στον χώρο με θέμα τη «ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ» όπου επίσης ο επισκέπτης θα δει μια έκθεση σύγχρονης τέχνης από μια νέα ομάδα παιδιών. Και ένα τρίτο κομμάτι της έκθεσης είναι φωτογραφικό ντοκουμέντο των περσινών παιδικών δραστηριοτήτων μας, πορτραίτα των παιδιών με κατασκευές και δημιουργίες που φτιάξαμε το 3ήμερο παιδικών δραστηριοτήτων.

Θα ήταν χαρά και τιμή μας να μας στηρίξετε με την παρουσία σας.

Εγκαίνια Εκδηλώσεων

Πέμπτη 4 Αυγούστου, ώρα 21:30

Χώρος || Κουκουλόσπιτο (Ελ. Βενιζέλου & Πινδάρου)

Στο χώρο λειτουργούν οι παρακάτω ομαδικές εκθέσεις καλλιτεχνών

"Στη Χώρα του Ποτέ"

"Ταυτότητα"

"Παιδιά και Δημιουργίες"

(Ζωγραφική, Βίντεο, Φωτογραφία, Ποίηση, Κατασκευή, Εγκατάσταση, Κέντημα)

Διάρκεια Εκθέσεων 28/07-28/08/11

Ώρες λειτουργίας (Καθημερινά)
11:00-14:00 &17:00-21:00

*ακολουθεί βραδιά με μπουφές με παραδοσιακά εδέσματα και τοπικούς οίνους

Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου

«ΤΑ ΓΝΑΦΑΛΑ»

Επιμελήτρια Εκδηλώσεων

Μπουρουλίτη Δήμητρα

http://gnafala.blogspot.com/

Τηλέφωνο επικοινωνίας

6976767318 Μπουρουλίτη Δήμητρα

Email : nusthlia@gmail.com